ROCZNICA BIERZMOWANIA


Znana jest w parafiach uroczystość rocznicy I-szej Komunii Świętej. Celem świętowania rocznicy jest dziękczynienie za pierwszy rok pełnego uczestnictwa we Mszy św. Jest to także powrót do pamiętnego dnia I-szej Komunii Świętej, przypomnienie dnia szczególnej łaski i tego, co wówczas się wydarzyło i KTO zamieszkał w młodych sercach dzieci. Tego dnia dokonuje się też swoisty rachunek sumienia z ostatnich 12 miesięcy, gdzie dziecko może zapytać: czy zawsze było w niedzielę w kościele i na Mszy Świętej, czy przyjmowało Jezusa w Komunii Świętej, jak wyglądała spowiedź w tym czasie…

W piątek, 29 czerwca, na wieczornej Mszy św. o 18.30 chcemy zaproponować i zaprosić na nieco podobną uroczystość: ROCZNICĘ BIERZMOWANIA. To prawda, że zwykle nie praktykuje się wspomnień przyjmowania innych sakramentów (oczywiście poza rocznicami, jubileuszami sakramentu małżeństwa i kapłaństwa), ale przeżywając rocznicę bierzmowania chcemy z młodzieżą podziękować za dar ich sakramentu bierzmowania, ale i za własne doświadczenie zstąpienia Ducha Świętego. Bierzmowanie, sakrament dojrzałości chrześcijańskiej, jak inne sakramenty to dar, ale i zobowiązanie. Udziela szczególnej łaski potrzebnej do dawania świadectwa wierze w Chrystusa Zmartwychwstałego. Chodzi o uświęcenie otoczenia, w którym człowiek żyje, o przekaz wiary drogą świadectwa. Katechizm stwierdza, że Duch Święty w bierzmowaniu umacnia chrześcijanina, aby wiarę swoją mężnie wyznawał, bronił jej i według niej żył. Chodzi więc o trzy wymiary świadectwa: o wyznanie wiary wtedy, kiedy to jest potrzebne, o jasne stwierdzenie: jestem katolikiem, jestem człowiekiem wierzącym; chodzi o obronę wiary wtedy, kiedy przy nas poszczególne prawdy wiary są atakowane; i chodzi o świadectwo wiary dane czynem. W wielu sytuacjach nie trzeba mówić, iż się jest katolikiem, a jednak zajęta przez nas postawa wyraźnie o tym świadczy. W sakramencie bierzmowania Duch Święty uzdalnia nas do składania tego świadectwa. Podczas rocznicy bierzmowania chcemy zapytać o to jak wygląda nasza dojrzałość chrześcijańska, a jednocześnie chcemy dziękować za uzdolnienie nas do dawania świadectwa o Jezusie i dalej prosić o męstwo. (ms)